Thuis gekomen wilde ik de auto voor de deur parkeren, maar er lag een sneeuwschep in de weg dus de auto werd naast het huis geparkeerd. Binnen gelijk wat kaarsjes opgezocht. Het was al laat, dus Okke zou Nena nog even uitlaten en daarna het bed in. Okke had nog geen voet buiten de deur gezet of hij trekte Nena al weer naar binnen. De dakpannen vlogen door de lucht. De volgende dag was er nog geen stroom, maar zijn buiten de schade maar eens gaan bekijken. Een deel van het (nieuwe)dak was er af en de dakpannen lagen precies op de plek waar in eigenlijk mijn auto had willen parkeren. Hoe bedoel je geluk? Maar ook ons groentekasje is beschadigd door de enorme wind.
2e kerstdag werd dus gevierd met de kaarsjes aan. We hadden nog een radiootje met batterijen en zo konden we het nieuws een beetje volgen. 2e kerstdag gingen we weer zonder stroom naar bed.
Je raakt wel een beetje onthandt zonder stroom. Er is geen water, je hebt geen licht, je kan niet eten koken, je kan helemaal niets.
Vanochtend was de stroom nog niet weg. Het was die nacht ruim 8 graden geweest dus er was veel sneeuw gesmolten en we kunnen het gras weer zien. Maar dan eindelijk vanmiddag om 2 uur hadden we dan na 40 uur zonder gezeten eindelijk de stroom weer terug. Wat heerlijk zeg. Weer ligt, weer water, we kunnen de kerstboom weer aandoen. Helaas hadden de lichtjes het begeven van de kerstboom.
Toen de stroom weer terug was gelijk met de timmerman gebeld om te vertellen van het dak en of hij het voor ons kan komen repareren. De verzekering moet ook gebeld worden.
Dit was voor ons een kerst om niet gauw te vergeten dankzij de orkaan Dagmar.